ประโยค ย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 172 / 520

ประโยค- วิญญาณธาตุ และแห่งธรรมทั้งหลายอันสัมปุญกับจักรวัญธาตุ นั้น สังทายตนะ ---- คันธายตนะ ---- สายตนะ ---- โผฏฐัพพายตนะ เป็น ปัจจัยโดยเป็นปัจจัยแป็นแห่งกิจกิรณ์ธาตุ และแห่งธรรมทั้งหลาย อันสัมปุญกับก

เนื้อหานี้กล่าวถึงวิญญาณธาตุและปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ทั้งสังทายตนะ คันธายตนะ และมโนธาตุ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการดำเนินชีวิตและการประพฤติตามหลักธรรมในพุทธศาสนา การศึกษาปัจจัยเหล่านี้ช่วยให้เราเข้าใจการ

ประโยค - วิถีธรรมวรรครแปลก ด ตอน ๑ - หน้าที่ 278 [แก่อเสวนาปัญญา] ธรรมผู้อุทิศโดยความหมายคืออาเสวนา (เสพมาก คือประพฤติ จนคุ้น) เพื่อความกล่อมเกลี้ยงและมีพลังแห่งอำนันธรรรม (ธรรมเป็น ลำดับ) ทั้งหลา ช

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของอาเสวนาปัญญาที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้คัมภีร์และกรรมปัญญา ซึ่งรวมถึงการทำความเข้าใจธรรมชาติของจิตและการกระทำที่เกิดจากเจตนา โดยเน้นว่ากุศลธรรมเป็นปัจจัยที่สนับสนุนทั้ง

ประโยค - วิถีธรรมตอน ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ 279 เป็นปัจจัย โดยเป็นกรรมปัจจัยแห่งธรรมทั้งหลายที่สัมมุฏฐานและแหง่รูปทั้งหลายที่เป็นฐานอของนี้เป็นสมุฏฐานด้วย" [แก้วิาปัญจัย] วิบากธรรมผู้อุทุหนโดยความเป็นธรรม

บทความนี้นำเสนอถึงปัจจัยในวิถีธรรม ผลกระทบของอาหารที่มีต่อการเกื้อกูลธรรมและขันธ์ต่างๆ โดยมีการวิเคราะห์ถึงการเป็นวิบากธรรมและการเป็นปัจจัยแห่งรูปและจิตในทางความเข้าใจที่มีลักษณะเฉพาะ การอธิบายอาหาร ๕

ประโยค- วิถีธรรมจรรยากาเปล่ง ๓ - หน้าที่ ๒๘๐ เจตนาและวิญญาณ เป็นปัจจัยโดยเป็นอาหารปัจจัยแห่งสัมมปฏิธรรมนั้นหลาย และแห่งรูปทั้งหลายอันมีอรูปหาร (ทั้ง ๓) นั้นเป็นสมุฐาน" แต่ในปัญหาว่า กล่าวไว้ว่า "ในปฏ

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงความสำคัญของเจตนาและวิญญาณที่เป็นอาหารปัจจัยในสัมมาปฏิธรรม รวมถึงลักษณะของอินทรีย์ที่มีทั้งประเภทที่เกี่ยวข้องกับรูปและอรูป ในการทำความเข้าใจถึงการพัฒนาจิตและผลกระทบที่มีต่อธรรม

ประโยค- วิถีธรรมรวมเปลือก ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๙๑ อินทรีย์ทั้งหลายที่เป็นวิญญาณฤา ถูกเป็นอินทรีย์ผู้อื่น แห่งสัมปุทธ์นั่นทั้งหลายและแห่งกฎตรูปทั้งหลาย" ดังนี้อีกด้วย [แก่นานปัจจัย] องค์กร ๓ (คือวิตก วิจาร

บทความนี้สำรวจองค์ธรรมและคุณสมบัติที่เกี่ยวข้องกับวิญญาณและกฎตรูปในพระพุทธศาสนา โดยมุ่งเน้นการพิจารณาองค์คุณทั้งหลายที่เป็นปัจจัยในสัมปุทกนาและเฉพาะอย่างเฉพาะในมรรณะ ที่อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างสัม

ประโยค - วิทยามครปลอก กาด ตอนที่ 282 มรรคปัจจัยแห่งธรรมทั้งหลายที่สัมปฏิพัทธ์กับมรรค และแห่งรูปทั้งหลาย ที่มรรครณั้นเป็นสมุฏฐานด้วย" แต่ในปัญหาอาระ กล่าวไว้ว่า "ใน ปฏิจจสมปรินิธิ องค์มรรคทั้งหลายอันเป

บทเรียนนี้กล่าวถึงมรรคปัจจัยแห่งธรรม ซึ่งเป็นแนวคิดที่เชื่อมโยงกันในด้านธรรมและรูป ความสัมพันธ์ระหว่างธรรมที่เกิด และดับพร้อมกันเป็นสิ่งที่สำคัญ โดยใช้คำว่า สัมปฏิพัทธ์ และวิปฏิพัทธ์ในการอธิบายหลักการ

ประโยค - วิถีธรรมรแปลง ภาค ๑ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๘๓ แห่งรูปทั้งหลายที่มีจิตเป็นสมุฎฐาน กุศลขันธ์ทั้งหลายที่เป็นปัจจาจฉา เป็นปัจจัยโดยเป็นวิบูฏปัจจัยแห่งกายนี้ซึ่งเป็นปฏิสรฺฯ แต่ในสหชาติ- วิ่งคำแห่งงอพยากฤต

ในเอกสารนี้กล่าวถึงขันธ์และความสัมพันธ์ระหว่างจิตและวัตถุที่เป็นปัจจัยตามหลักธรรม โดยเน้นที่การทำความเข้าใจปัจจัยต่างๆ ที่มีผลกระทบต่อการดำรงอยู่ของชีวิต นอกจากนี้ยังระบุถึงแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับวิบูฏ

ประโยค - วิถีธรรมประกอบ ๓ ตอน ๓ - หน้าที่ 284 ดังกล่าว "ขันธ์ ๕" ที่ไม่มีรูปเป็นปัจจัยโดยเป็นอัตัปปิยองค์ซึ่งกันและกัน มหากูติ (ถืออาศ) ๕ เป็น--อัตปิยองค์ซึ่งกันและกัน นามรูปเป็น----- อัศจีปัญญึ่งกัน

บทความนี้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับขันธ์ ๕ ที่ไม่มีรูปเป็นปัจจัยและการสัมพันธ์กันระหว่างนามรูป, จิต และเจตสิกธรรมที่เป็นอัตปิยองค์แห่งรูปรับทานรวมทั้งมโนธาตุ และสิ่งต่างๆ ที่ส่งผลต่อการเกิดใหม่ เช่น อาห

ประโยค - วิชาธรรมะเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒๘๕ กฎัตตารูปทั้งหมด "หลาย" ดังนี้ [แก่นภีปิจัย] อุปรธรรมทั้งหมดหลายๆ ดับริ มีผู้หนุนโดยให้โอกาสเพื่อความเป็นไปแห่งอรูปธรรมทั้งหมดที่เกิดขึ้นในลำดับแห่งตน ชื่อว

บทนี้กล่าวถึงกฎัตตารูปและอุปสรรคในการเปลี่ยนแปลงจิตและเจตสิกธรรมของบุคคล โดยจะรวมถึงอัตตปจอยธรรมและความสำคัญของอวิชชาในกระบวนการเรียนรู้และการพัฒนาตนเองในทางธรรม.

ประโยค - วิชิตธิมารกเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๒๘๖ นับเป็นปัจจัยแห่งอภิสงฆ์ คื อบุญทั้งหลาย โดยประการ ๒ แ ต่ มันเป็นปัจจัยแห่งอภิสงฆ์ข้ อัดไป (คืออุปธรรมสงฆ์) โดยหลายประการ เป็นปัจจัยแห่งอภิสงฆ์ข้อสุดท้าย (คือ

ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับปัจจัยในการสร้างอภิสงฆ์ ซึ่งรวมถึงความสำคัญของอุปธรรมสงฆ์และการอธิบายความหมายของอญฺญชาขิ สังขาร โดยเน้นถึงบทบาทของอารมณ์และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในกระบวนการคิดและการทำบุญเพื่อ

ประโยค - วิถีธรรมประกอบ 3 ตอน 1 - หน้าที่ 287 ประการ ปฏิจจา ว่าเป็นอย่างไร? วิถีธรรมก็อธิบายเป็น ปัจจัย (แห่งบุญกิริยาสังขาร) โดยหลายประกาศคือ ในกลที่เจตสิกม รายละเอียดปรากฎวิภาคก็ดี มิฬเป็นปัจจัยโดย

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับวิถีธรรมและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับบุญกิริยาสังขาร โดยเจาะลึกถึงการทำวิชาชและปัจจัยที่มีผลต่อความรู้ การทำบาป และวิเคราะห์อุปนิสัยปัจจัยในชีวิต รวมถึงความสำคัญของวิชชาในความเป็นป

ประโยค - วิชาธรรมประกอป คำ ตอน ๑ หน้าที่ 288 มีเหตุอันเดียว ซึ่งไม่ถูกต้อง หากปัจจัยอื่น ๆ อีกก็มีไช้ เอกการณ์เทคนิค (คำบาลีที่แสดงเหตุไว้อันเดียว) ว่า "อริชาปจุยา สงขา- สังฆรัชหลายมผมเพราะปัจจัยคือวิ

เนื้อหานี้มีพลิกแง่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลในวิชาธรรมประกอบ อธิบายถึงความนำเสนอเอกการณ์เทคนิค 'อริชาปจุยา สงขา' ว่ามีบทบาทในการแสดงเหตุให้กับผล โดยยกตัวอย่างผลที่เกิดจากหลายเหตุ และการแสดงประ

ประโยค - วิทยาธรรมภาค ๓ ตอนที่ ๒๘๙ (อัญฆาสัขยของ) เวไนยสัตว์ทั้งหลายบ้าง ในลานบุปผาเพราะเป็นเหตุและผลประธาน ลงบุปผาเพราะเป็นเหตุปรากฏ (เห็นเด่นชัด) ลงบุปผาเพราะเป็นเหตุอธิษฐาน (เฉพาะ) ขยายความว่า พระ

บทวิทยาธรรมนี้พูดถึงเหตุผลและผลในทางวิทยาธรรม โดยเฉพาะการวิเคราะห์เวไนยสัตว์และเวทนาอย่างละเอียด พระผู้พระภาคเจ้าตรัสว่าเหตุและผลมีความสัมพันธ์กัน โดยยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัด เช่น ว่าผัสสะทำให้เกิดเวทน

ประโยค- วิชาธรรมบาลเปล่า ภาค ๓ ตตอน ๑ หน้า ที่ 290 ทั้งหลาย เพราะความทีอธิษฐานั้นเป็นสังเกตุที่เป็นประธานแห่ง สังเกตุอื่น ๆ มันตั้งแต่เป็นต้น โดยพระบาลว่า "ตันกบ่อพอ- พูนแก่อกผู้คอยดูแลส่วนที่น่าอิฐด

ในบทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของวิชาธรรมบาลเปล่าและการอธิษฐานที่เป็นประธานในการสร้างบุญญาธิษฐาน โดยมีการยกตัวอย่างข้อธรรมที่เกี่ยวข้องเพื่อแสดงถึงความเชื่อมโยงระหว่างอาสะและการเกิดขึ้นของอุปสรรค ในการเ

ประโยค - วิถีธรรมรเปลภาค ๑ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๙๑ เหมือนกัน (กับผล) ก็ชนะกัน ย่อมเป็นเหตุสำเร็จ (คือให้เกิดผล) ได้ แต่ธรรมล่านั้น มีได้เป็น วิบาก (แก่บุคคลนั้น) โดย จริงอยู่ ปัจจัยผิดกันโดยฐาน (ตำแหน่งที่

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของปัจจัยต่างๆ ในการทำให้เกิดเหตุสำเร็จ โดยเน้นการวิเคราะห์ปัจจัยที่อาจแตกต่างกันหรือเหมือนกันในลักษณะต่างๆ รวมถึงการเข้าใจถึงพื้นฐานที่มีผลต่อธรรมทั้งหลาย และความสัมพันธ์ระห

ประโยค - วิชาธรรมมะภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๙๒ เขาสัตว์ นมส้ม งา แป้งเป็นดิน ซึ่งไม่เหมือนกันก็เป็นปัจจัยแห่งหญิง แพรกและตะใคร่เป็นดิน แต่ปัจจัยธรรมเหล่านั้นเป็นปัจจัยที่ผิดกัน ไม่ผิดกันและเหมือนกันไม่เห

เนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อความรู้และการอยู่ในสงสาร เพื่อให้เห็นถึงโครงสร้างและความหมายของธรรมะ ขณะเดียวกันยังเน้นถึงปัจจัยที่ก่อให้เกิดความรู้และความเข้าใจในทุกข์，以及如何避免一些错误

ประโยค- วิถีธรรมจากเปลภาค 3 ตอน 1- หน้าที่ 293 ในปฏิจจสมุทธรรมทั้งหลาย บุคคลนั้นย่อมสร้าง สังขารทั้งสามนั้นขึ้น (ทั้งนี้ก็ เพราะเหตุที่วิชชานี้ เป็นปัจจัยแห่งสังขารทั้งสามนั้น) หากมีคำถามว่า "ก็ใดน บ

ในเนื้อหานี้อภิปรายถึงปฏิจจสมุทธรรมและความเข้าใจเกี่ยวกับสังขารทั้งสามที่เกิดขึ้นจากความหลงใหลของบุคคล เราได้สำรวจสถานะของการเกิดและความตายในบริบทของหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความเข้าใจ

ประโยค - วิถีธรรมร่มเงา ภาค ๓ ตอนที่ ๑๙๔ สงขรทั้งหมด (แต่) กำหนดใจเอาสงขรทั้งหมดโดยความเป็นคน โดยความเป็นของตน โดยความเป็นของยั่งยืน โดยความเป็นของงาม และโดยความเป็นสุข ผู้กล่าวในปฏิสมบันธรรมทั้งหมด

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการสำรวจาศาสตร์ของอัตตาและกระบวนการในการกำหนดใจภายในหลักธรรมเพื่อให้เกิดความงาม ความเป็นสุข และความยั่งยืนในชีวิต ซึ่งเกี่ยวโยงกับการเปลี่ยนแปลงของสัตว์ทั้งหลายตามโชคชะตา นอกจากนี้

ประโยค- วิชาธรรมกถา(ภาค ๓ ตอน ๑ หน้า ๒๙๕) ฉันใดดีฉันเคยคนเคยผู้ท่องเที่ยวอยู่ในสงสารไม่มีผู้ ชักนำ ลากคราวก็ทำบุญ ลากคราวก็ทำกรรมมีให้ บุญบ้างฉันนั้น ต่อเมื่อใดข้าจักรัฐธรรมแล้วรัฐภัย สั่งดูได้ เมื

เนื้อหาในส่วนนี้กล่าวถึงวิชาธรรมกถา ซึ่งเน้นการศึกษาความเข้าใจเกี่ยวกับวิญญาณในแง่มุมต่าง ๆ เช่น อุปสัมบันและคุณภาพของวิญญาณ โดยมีการชี้ให้เห็นว่าจริง ๆ แล้ววิญญาณแบ่งออกเป็นหลายประเภท เป็นต้น การทำบุ

ประโยค - วิวัฒนาการเปล่ากตอน ๓ - หน้าที่ ๒๙๖ เพราะปัจจัยคือสิ่งบ่ง ?” แล้วว่า "ทราบได้เพราะความที่เมื่อจรรยามี ก่อไว้ไม่มี วิบากก็ไม่มี" แถรง วิญญาณนั้นเป็นวิบาก อันวิบาก ในเมื่อจรรยามีกไว้ไม่มี ย่อม

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างวิญญาณและกรรม โดยระบุว่าหากวิญญาณมีเหตุปัจจัยคือสังขาร วิญญาณจะเกิดขึ้นตามกรรมที่ได้ทำไว้ ในบริบทของการพัฒนางานวิจัยและการประกอบศาสนา ยังสำรวจถึงการเกิดขึ้นของวิญญ